İKİNCİ LEVHA

Ehl-i hidayet ve huzurun hakikat-i dünyalarına işaret eder levhadır.

Demâ gaflet zeval buldu

Ve nur-u Hak ayân gördüm.

Vücud bürhan-ı Zat oldu

Hayat mir’at-ı Hak’tır gör.

Akıl miftah-ı kenz oldu

Fena bab-ı bekadır gör.

Kemalin lem’ası söndü

Fakat şems-i Cemal var gör.

Zeval ayn-ı visal oldu

Elem ayn-ı lezzettir gör.

Ömür nefs-i amel oldu

Ebed ayn-ı ömürdür gör.

Zalâm zarf-ı ziya oldu

Bu mevtte hak hayat var gör.

Bütün eşya enis oldu

Bütün asvat zikirdir gör.

Bütün zerrat-ı mevcudat

Birer zâkir, müsebbih gör.

Fakrı kenz-i gına buldum

Aczde tam kuvvet var gör.

Eğer Allah’ı buldunsa

Bütün eşya senindir gör.

Eğer Mâlik-i Mülk’e memlûk isen Onun mülkü senindir gör.

Eğer hodbin ve kendi nefsine mâlik isen

Bilâ-addin beladır gör,

Bilâ-haddin azaptır tat

Bilâ-gayet ağırdır gör.

Eğer hakiki abd-i hudâbin isen

Hudutsuz bir safadır gör,

Hesapsız bir sevap var tat

Nihayetsiz saadet gör.

Ey nefsim! Kalbim gibi ağla ve bağır ve de ki:

"Fâniyim, fâni olanı istemem.

Âcizim, âciz olanı istemem.

Ruhumu Rahman'a teslim eyledim, gayr istemem.

İsterim fakat bir yâr-ı bâki isterim.

Zerreyim fakat bir şems-i sermed isterim.

Hiç-ender hiçim fakat bu mevcudatı umumen isterim."